چی بشنویم؟ از علی لهراسبی چی بشنویم

پست شده در ۲ اسفند ۱۳۹۴ | توسط محمد اشعری

1

از این راهرو یک نفر رد شده

یکی از بهترین نمونه‌های ترانه‌های نسل جدید است که دلتنگی‌هایش را هم به زبان اختصاصی خودش بیان می‌کند. از آنهایی که حس مبهم جاری در آن به شکلات تلخ می‌ماند. احتمالا فقط بچه‌های این نسل می‌فهمند وقتی ترانه‌سرا می‌گوید: «عجب عطر خوبی زده لعنتی!» یعنی چی و در آن چه حرف‌های مگویی پنهان است. انصافا علی لهراسبی که خیلی‌ها او را و صدایش را به عنوان «سلطان غم» می‌شناسند، از عهده اجرای دقیق و پر حس این ترانه برآمده و بدون ادا و اطوار، ریزه‌کاری‌هایی هم در آن گنجانده. مثل نفسی که قبل خوانشِ «نفس می‌کشم با تمام وجود…» شنیده می‌شود. ایده‌ای که در اجراها و قطعه‌های دیگر او نبود و به خوبی در این بخش از ترانه نشسته است.

قطعه خوب و دوست‌داشتنی «راهرو» در آلبوم «تصمیم» مهجور ماند و حتی در قطعه‌های پایانی آلبوم علی لهراسبی قرار گرفت ولی حالا -فارغ از همه حاشیه‌هایی که برای آن آلبوم پیش آمد- می‌شود این قطعه را شنید و همراهش شد و از حس آن لذت برد.

 

به درد چه وقت‌هایی می‌خورد؟

وقتی… عاشقم
وقتی… دلتنگم
وقتی… داغونم
وقتی… همه چیز من را یاد او می‌اندازد

 

سازندگان قطعه راهرو چه کسانی هستند؟

  • خواننده: علی لهراسبی
  • آهنگساز: بابک مافی
  • تنظیم: مهران خالصی
  • ترانه: نسترن شیرمحمدی (مونا برزویی)
  • زمان: ۳ دقیقه و ۵۶ ثانیه
  • آلبوم تصمیم / ۱۳۹۰

 

متن ترانه راهرو:

از این راهرو یک نفر رد شده / که عطرش همونه که تو می‌زنی
برای به زانو درآوردنم / تو از مرگ -حتی- جلو می‌زنی

از این راهرو یک نفر رد شده / مث وقتایی که تو ناراحتی
نفس می‌کشم با تمام وجود / عجب عطر خوبی زده لعنتی!

یه جوری دلم تنگ می‌شه برات / محاله بتونی تصور کنی
گمونم نمی‌تونی حتی خودت / جای خالی‌تو تو دلم پر کنی

صدات می‌کنم تا همه بشنون / جواب صدام غیر پژواک نیست
من اونقد شکستم حس می‌کنم / که هیچ ارتفاعی خطرناک نیست

 

اگر به صدای علی لهراسبی علاقه‌مند شدید؟

صدایش را هرچند وقت یکبار در تیتراژهای سریال‌ها می شنوید و دلتان برایش تنگ نمی‌شود ولی آلبوم‌های خوب و با کیفیتی هم روی پیشخوان‌ها فرستاده که سعی کرده تا سلیقه‌های مختلف را (با درصدی از همان غم ثابت) جذب کند. هرچند آلبوم‌های قدیمی‌ترش بیشتر به دل می‌نشیند و یکدست‌تر است ولی لهراسبی تجربه‌های تازه را کنار نمی‌گذارد، حتی اگر به قیمت افت آلبوم‌هایش تمام شود.

دریایی‌ها: ۱۳۸۴ / تیتراژخوانی برای سریال مسعود رسام، نام آلبوم را ساخت. تجربه‌های آغازین لهراسبی با محمدرضا چراغعلی به عنوان آهنگساز و تنظیم‌کننده تمام قطعات

مثلث: ۱۳۸۵ / باز هم تیتراژ تلویزیونی نام آلبوم شد تا خوب بفروشد و این‌بار تاک‌شویی به نام «مثلث» رضا رشیدپور. این آلبوم تیتراژ‌های زیادی در خود جای داده

۱۴: ۱۳۸۸ / یک نام متفاوت و همکاری دربست با بهروز صفاریان به عنوان تنظیم‌کننده، آهنگساز، مدیر هنری و حتی خواننده. در این آلبوم هم از یگانه ترانه می‌بینید و هم از یراحی ملودی و تنظیم. بهترین آلبوم لهراسبی همین چهارده است که هم تنوع دارد و هم یکدست است

تصمیم: ۱۳۹۰ / از این آلبوم لهراسبی تلاش کرد تا فضاها و ترانه‌های متفاوت‌تری را تجربه کند و حتی سراغ شادمهر عقیلی رفت و البته ممنوعیت موقت را هم به جان خرید

روبات: ۱۳۹۲ / ادامه تلاش لهراسبی برای تجربه‌های تازه با آهنگسازان و تنظیم‌کننده‌هایی که تا قبل از این با هم کار نکرده بودند مثل مرحوم مرتضی پاشایی و ترانه‌سرای اختصاصی پاشایی

 

 

ایول!
6

Tags: , , , ,


درباره نویسنده

محمد اشعری

| «چی گوش کنم که با حالم هماهنگ باشه؟» حتما شما هم -وقتی وسط گرفتاری‌های روزانه- با این سوال مواجه می‌شوید، سایت‌های شلوغ موسیقایی یا پِلی‌لیست‌تان را بالا و پایین می‌کنید تا بلکه موسیقی‌ای پیدا شود و دلتان را ببرد. کار من اینجا این است که برای یافتن «موسیقی‌های هماهنگ با حال» به شما کمک کنم؛ «وقتی... چه‌جوری‌ام، چی گوش کنم؟» محمد اشعری هستم، روزنامه‌نگار و بیشتر از آن، یک عشقِ موسیقی که در «چی» شنیدنی‌های لذتناکم را با شما به اشتراک می‌گذارم.



یک دیدگاه برای مطلب «از این راهرو یک نفر رد شده»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to Top ↑