چی بخوریم؟ woodenroad

پست شده در ۱۸ دی ۱۳۹۴ | توسط مونا رضایی

3

راه چوبی | سالاد بار حرفه ای

چه ساکن پایتخت باشید و چه نباشید، احتمال اینکه این اسامی به‌گوشتان خورده باشد، زیاد است: پارک آب و آتش، پل طبیعت، پلنتاریوم و راه چوبی ، که روی هم رفته، تجربه لذت‌بخشی را برای شهروندان تهرانی فراهم می‌کنند.

« راه چوبی » مجموعه‌ای پرتعداد از کافه و رستوران است که در ضلع جنوبی‌ پارک آب و آتش قرار دارد، و همانطور که از اسمش پیداست، شبیه یک راهرو چوبی است که یک طرف آن رستوران‌ها هستند و در مقابلشان، میز و صندلی‌ها.

راه چوبی

راه چوبی

در مورد «راه چوبی» چند نکته مهم را به خاطر داشته باشید:

  • اغلب رستوران‌های راه چوبی، فضای اختصاصی ندارند و مثل هر فود کورت دیگری، از یک فضای عمومی استفاده می‌کنند. بنابراین در زمان‌های شلوغ مثل پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها، پیداکردن میز و صندلی خودش یک مساله جدی است و ربطی به رستورانی که از آن غذا می‌گیرید، ندارد. اما اگر جای مناسب را پیدا کردید، خیالتان راحت باشد، چون تا هر زمان که بخواهید، می‌توانید آنجا بنشینید و کسی شما را بلند نخواهد کرد.
  • میز و صندلی‌های راه چوبی، با فاصله نسبتا کم و در یک فضای اشتراکی چیده شده‌اند، بنابراین برای وعده‌های دونفره‌ و نیازمند سکوت و آرامش مناسب نیستند، بلکه بر عکس، جان می‌دهند برای قرارهای چندنفره و پرسروصدا.
  • رستوران‌های راه چوبی‌ داخل پارک آب و آتش و نزدیک پل طبیعت هستند. بنابراین بعد از غذا می‌توانید در پارک و به خصوص پل طبیعت قدم بزنید.
  • فضایی که میز و صندلی‌ها در آن قرار دارند، نیمه‌باز است. به این معنا که سقف دارد، اما فقط در فصول سرد سال آن را با دیوارهای پلاستیکی هم حفاظت می‌کنند. شاید به خاطر همین نعمت هوای آزاد است که شب‌های تابستان، عموما راه چوبی شلوغ است.
  • و سرانجام اینکه، میانگین قیمت غذاها در مجموعه رستوران‌های راه چوبی، کمی بالاتر از میانگین رستوران‌های شهر است که شاید بتوان آن را تنها نمره منفی راه چوبی دانست.
  • رستوران‌های راه چوبی دو مسیر دسترسی دارند که یکی از آن‌ها از مسیر مسیر غرب به شرق بزرگراه شهید حقانی و دیگری، از مسیر جنوب به شمال بزرگراه آفریقا (جردن جنوبی) است که در نقشه مشخص شده است. جای پارک‌های مسیر اول زودتر اشغال می‌شود و به همین خاطر، ظاهرا روزهای پنجشنبه و جمعه خیلی زود آن را مسدود می‌کنند و فقط مسیر دوم باز می‌ماند.
آدرس راه چوبی

آدرس راه چوبی

  • رستوران‌های راه چوبی، جای پارک اختصاصی ندارند و جای پارک آن‌ها با پارکینگ‌های پارک آب و آتش مشترک است. بنابراین هر وقت که حدس می‌زنید پارک آب و آتش شلوغ است (مثل شب‌های تابستان)، نتیجه بگیرید که باید وقت بیشتری برای پیداکردن جای پارک بگذارید.

در «راه چوبی» چی بخوریم؟

این‌جا، همه چیز پیدا می‌شود؛ از غذای ایرانی، مکزیکی، ایتالیایی، رژیمی تا برگر و کافه. هر سلیقه و ذائقه‌ای داشته باشید، اینجا غذایی برای شما هست. تقریباً همه‌ی رستوران‌های راه چوبی، از نظر مزه و کیفیت، حدود میانگین یا بالاتر هستند، اما به هرحال اینجا یک‌جورهایی «فود کورت» است و نباید انتظار کیفیت غذای یک رستوران حرفه‌ای و ممتاز را داشته باشید. رستوران کاپری، بنه و چاپستیک از رستوران‌های شاخص مجموعه «راه چوبی» هستند.

 

 

در میان رستوران‌های پرتعداد اینجا، دست کم چند گزینه وجود دارد که به شما انگیزه می‌دهد مشتری «راه چوبی» شوید که از جمله می‌شود به «سالادبار پومودورو» و «رستوران ایتالیایی پستو» اشاره کرد. پستو یکی از رستوران‌های ایتالیایی معروف تهران است که یک یادداشت جدا می‌طلبد، اما عجالتا پیشنهاد می‌کنیم اگر گذارتان به هر کدام از شعبه‌های «پستو» افتاد، حتما پاستا سفارش بدهید!

pesto 1

 

«پومودورو» یک مغازه کوچک است که اواسط راه چوبی ـ درست بعد از پل چوبی ـ قرار دارد. از اسمش هم پیداست که اینجا فقط می‌توانید سالاد و نوشیدنی سفارش بدهید.

چرا پومودورو را امتحان کنیم؟

  • چون سبزی‌ها و مواد اولیه سالادهایش تازه هستند.
  • چون در پومودورو بهداشت کاملاً رعایت می‌شود و شما می‌توانید تمام مراحل آماده‌شدن سفارشتان را از نزدیک ببینید.
  • چون برخورد کارکنانش خوب است.
  • چون سس‌های پومودورو تازه تهیه می‌شوند و طعم خیلی خوشحالی دارند.
  • چون بد نیست گاهی غذای سالم و کم کالری بخوریم.
  • چون سالادها تنوع قابل قبولی دارند.

 

چرا پومودورو را امتحان نکنیم؟

  • چون قیمت سالادها با یک وعده غذای کامل برابر و بعضا بیشتر است.
  • برای بعضی‌ سلیقه‌ها، «سالاد که غذا نمی‌شود».
  • ممکن است ترکیب مزه سبزیجات و سس‌ها، برای سلیقه‌های «محافظه‌کار» جذاب نباشد.

چند از ۲۰؟

قیمت بالا را که کنار طعم خوب، تنوع سالادها، حس سبکی بعد از خوردن سالاد، پاکیزگی و البته برخورد خوب کارکنان بگذاریم، باید به پومودورو نمره ۱۷ بدهیم.

تجربه راه چوبیتان را برای ما بنویسید 🙂

ایول!
33

Tags: , , ,


درباره نویسنده

مونا رضایی

من اعتقاد دارم آدم‌ها هم مزه دارند؛ بعضی‌ها شیرین‌اند و بعضی گس. و البته هر چه هستند همه در جای خود دوست‌داشتنی. کار من اینجا در «چی» گشتن در دنیای مزه‌‌ها و پیدا کردن تر و تازه و حال خوب‌کن‌هایشان برای آدم‌های خاص، هماهنگ با مزه‌های‌شان است. در واقع، من نه آشپزم و نه مهندس مواد. فقط عاشق تجربه‌های جدید و طعم‌های متفاوتم. من مونا رضائی، نویسنده یادداشت‌های چی بخوریم، کاشف تجربه‌های نو هستم.



Back to Top ↑