چی بپوشیم؟ details-of-mens-Dress-shirt

پست شده در ۲۶ تیر ۱۳۹۴ | توسط منصوره مصطفی‌زاده

2

این پیراهن مردانه اندازه من هست؟

دیگر از این ساده‌تر هم داریم؟ خرید پیراهن مردانه برای آقایان جزو روتین‌های زندگی به حساب می‌آید. با این حال هنوز هم می‌شود در خیابان کسانی را دید که پیراهن‌شان یک جوری است؛ انگار که مال خودشان نباشد. پیراهن شما چطور؟ مال خودتان است؟ خود خودتان؟

 

اگر همه برندها و تولیدی‌ها پیراهن‌هایشان از روی یک الگوی ثابت بود، کار آدم خیلی راحت‌تر بود. این طوری کافی بود یک بار بفهمید سایزتان مدیوم است یا لارج، و بعد دیگر اینترنتی هم می‌شد خرید کرد. البته این طوری یک مشکل جدی هم به وجود می‌آمد: این که نود درصد آقایان پیراهن‌های «نامناسب» به تن داشتند. چرا؟ چون تعداد کمی از آقایان (و اصولا آدم‌ها) اندامی مشابه مدل‌های لباس دارند. آن وقت شکم‌گنده‌ها، شانه‌باریک‌ها، آن‌هایی که دست‌های کوتاهی دارند، ورزشکارهای پرورش اندامی و بسکتبالیست‌ها همگی بی‌لباس می‌ماندند. به همین دلیل است که برندهای مختلف، سایزبندی‌های متفاوتی دارند و مدل‌های متفاوتی هم تولید می‌کنند. یعنی حتی اگر یک بار لباس سایز مدیوم خریدید از فلان برند و فیت تن‌تان بود، معلوم نیست که مدل‌های دیگرش هم همین سایز به تن‌تان بخورد. راهی ندارید. مجبورید یاد بگیرید که پیراهن را روی تن خودتان چک کنید و هر بار هم برای خریدن لباس چند جور برند و چند مدل را روی تن‌تان امتحان کنید. البته یک راه دیگر هم دارید: لباسی را بپوشید که مال خود خودتان نیست!

 

یقه پیراهن

دیپلمات که نیستید؟ پس لازم نیست یقه آن طوری خفت‌تان کند. ضمنا نباید آن قدر هم گشاد باشد که وقتی دکمه‌اش را بستید، پای گردن‌تان پیدا باشد. وقتی دکمه یقه را می‌بندید، باید جا برای دو انگشت‌تان باشد.

a1

سرشانه پیراهن

از همه چیز در قیافه پیراهن مهم‌تر است. اغلب کسانی که پیراهن روی تن‌شان زار می‌زند، در این قسمت مشکل دارند. خیلی‌ها چون دست‌های بلندی دارند، برای این که آستین پیراهن برایشان کوتاه نشود، پیراهن سایز بزرگ‌تر می‌گیرند. این طوری آستین می‌رسد سر جای درستش، ولی سرشانه هم تا آرنج می‌آید پایین! شما که نمی‌خواهید شبیه هری پاتر شوید که لباس‌های دادلی را می‌پوشید؟! پس پیراهنی را انتخاب کنید که سرشانه‌اش دقیقا روی قوس شانه باشد. نه بالاتر(روی شانه) و نه پایین‌تر(روی بازو). اگر دست‌های بلند یا کوتاهی دارید، سراغ برندهایی بروید که لباس‌هایی اندازه شما تولید می‌کنند. سرشانه را فدا نکنید.

a2

 

تنگی و گشادی بالاتنه

حتی اگر تازه شکم شش تیکه به هم زده‌اید (باتشکر از پودرهای بدن‌سازی!) بی خیال پیراهن‌های چسبان شوید. وسوسه خودجذاب‌پنداری‌تان را با تی‌شرت‌های جذب درمان کنید (البته که درمان‌های بهتری هم برایش هست!). پیراهن مردانه یک پوشش رسمی است، پس به قواعدش پایبند باشید. از آن طرف هم سعی نکنید شکم قلمبه‌تان را با سایز بزرگ‌تر پیراهن پوشش بدهید. سراغ پیراهن‌هایی بروید که برش اریب دارند و روی شکم پهن‌تر می‌شوند. شانه‌های خیلی پهن هم می‌تواند موجب این اشتباه شود که سراغ پیراهن‌های سایز نامناسب بروید. علاوه بر سرشانه‌ها، دقت کنید که لبه‌های پیراهن چقدر از کمر شلوار بیرون زده‌اند. پیراهن نباید خیلی چین‌چینی شده باشد.

a3

 

گشادی آستین

آستینی که به بازویتان چسبیده یا دور دست‌تان پیچ خورده، یعنی بر و بازوی ورزشکاری شما آستین گشادتری لازم دارد. آستینی که خیلی چین خورده و روی هم افتاده هم یعنی شما نحیف‌تر از این حرف‌هایید و باید سراغ پیراهنی بروید که آستین تنگ‌تری داشته باشد.

a4

 

بلندی آستین

آستین باید دقیقا روی مچ تمام شود، آن هم وقتی دست‌تان را صاف کنار بدن‌تان انداخته‌اید. آستینی که بالای استخوان مچ باشد، یا روی دست بیاید، مناسب شما نیست.

a6

 

گشادی سرآستین

بلندی آستین را که چک کردید، سرآستین باید چند انگشت گشادتر از دور مچ‌تان باشد. نه آن قدر گشاد که تا دم آرنج بالا برود و نه آن قدر تنگ که به مچ چسبیده باشد.

a5

 

بلندی پیراهن

بخش مهمی از آن به سبک پوشش و سلیقه‌تان بستگی دارد، اما فرمالش این است که بلندی پیراهن تا وسط فاق شلوار باشد. حالا ممکن است دوست داشته باشید کوتاه‌تر یا بلندترش را انتخاب کنید، اما اگر می‌خواهید پیراهن را روی شلوار بیندازید، قاعده رسمی‌اش این است.

a7

 

 

اگر میخواهید کت و شلوار بخرید،

اینجا در مورد چک کردن اندازه کت و شلوار بخوانید.

ایول!
8

Tags: , , , ,


درباره نویسنده

منصوره مصطفی‌زاده

لباس‌ها برایم مهم هستند. خط دوخت‌شان را می‌بینم. رنگ‌هایشان را حس می‌کنم. پارچه‌هایشان را از دور لمس می‌کنم. به آدم‌ها و لباس‌هایشان نگاه می‌کنم و می‌بینم اغلب اوقات آن چیزی نیستند که دوست داشته‌اند باشند. سعی‌شان را کرده‌اند؛ اما نه خودشان را می‌شناسند، نه لباس‌هایشان را. من دوست دارم این را یاد بگیریم: دیدن واقعیت خودمان را، شناختن جادوی لباس‌ها را، و انتخاب این که با چه جادویی می‌توانیم سیندرلای زندگی‌مان باشیم!



Back to Top ↑