چی بپوشیم؟ enhanced-32019-1421439780-3

پست شده در ۲۳ خرداد ۱۳۹۴ | توسط منصوره مصطفی‌زاده

0

لباس اینترنتی بخرم؟ یا نخرم؟!

 

دیگر گذشت آن روزها که لازم بود به فامیل خارج‌نشین‌مان بگوییم برایمان از فلان سایت و بهمان حراجی لباس را بخرد و بیاورد تا ما هم با یک بسته پسته و زعفران از خجالتش دربیاییم و با لباس خارج‌نشان‌مان کیف کنیم! حالا دیگر بسیاری از همان برندها در ایران هم نمایندگی و سایت دارند، و فروش اینترنتی هم دارند. این وسط کلی هم سایت ایرانی هست که محصولات داخلی و خارجی را می‌فروشند و حتی می‌توانند مستقیم از سایت‌های برندهای خارجی سفارش بگیرند و ظرف چند روز یا چند هفته به دست‌تان برسانند. با این همه تنوع آدم وسوسه می‌شود که به جای رفتن به مرکز خریدها و گشتن در مغازه‌ها، چرخی در این سایت‌ها بزند و از بین عکس‌های خوشگل لباس‌ها در تن مدل‌ها یکی را انتخاب کند. ولی واقعا این روش خیلی بهتر از خرید حضوری است؟ یا برعکس؟!

 

شما مدل نیستید.

این یکی را خوب به خاطر بسپارید! مدل‌ها اندام غیرعادی دارند و یک عکاس خیلی حرفه‌ای با نور عالی و ترکیب رنگ خوب از آن‌ها عکس گرفته. بنابراین شما در آن لباس عین آن مدل نمی‌شوید. این یکی را به خصوص در مورد لباس‌های مجلسی باید خوب به خاطر بسپارید. چون در ۹۸درصد موارد چنین اتفاقی می‌افتد!

۱۱۱

 

سایزها با هم فرق دارند.

سایز شما چند است؟ ۳۶ یا ۴۲؟ واقعیت این است که سایز شما ممکن است با سایز ۳۶ یک برند مطابقت کند، اما برای یک برند دیگر حتی ۴۲ هم برایتان تنگ باشد! سایزبندی ایرانی، ترک، اروپایی، امریکایی و چینی گاهی تا چهار پنج سایز هم با هم فرق دارند. حتی در سایزهای اروپایی هم مثلا برندهای فرانسوی معمولا برای آدم‌های ریزنقش مناسبند و برندهای انگلیسی برای درشت‌ها. با این حساب شما حتی اگر واقعا یک سایز نرمال داشته باشید، باز هم نمی‌توانید با اطمینان عدد سایز خودتان را انتخاب کنید و دکمه سفارش را بزنید. بعضی از برندهای معتبر در سایت‌شان یک جدول سایز دارند که احتمالا با fit chart یا size chart آن را کنار هر لباسی گذاشته‌اند. در این جدول می‌توانید سایز خودتان را در مقیاس آن برند بر اساس اندازه‌های خودتان (معمولا دور کمر، دور سینه، دور باسن) کشف کنید. اما اگر سایتی چنین امکانی نداشته باشد، یا باید توکل به خدا کنید و دل را بزنید به دریا، یا بی‌خیال شوید. تازه همه این‌ها مال زمانی است که اصولا شما یک آدم نرمال با سایز نرمال هستید. اگر یک جایی‌تان بیرون زده (مثلا شکم بزرگی دارید)، قدتان کوتاه است، شانه‌های افتاده دارید،… و خلاصه هر جور مشکل اندامی داشته باشید، کلا دور خرید اینترنتی را خط بکشید و بروید لباس را روی تن‌تان پرو کنید.

 

خطر: به چینی‌ها نزدیک می‌شوید!

یکی از خطرهای بزرگ خرید اینترنتی، جنس‌های چینی ارزان هستند. تی‌شرت‌های ۱۰هزار تومانی و لباس مجلسی‌های ۴۰ هزار تومانی بدجوری آدم را وسوسه می‌کنند که یک بار هم که شده امتحان‌شان کنیم. اما واقعیت این است که در صد و پنجاه درصد مواقع بعد از خرید متوجه می‌شوید که پول‌تان را دور ریخته‌اید. به همان دلایل عکس و سایز که گفته شد، عکس‌های جذاب لباس‌ها در تن چینی‌های ریزه میزه و لاغر معمولا هیچ ربطی به واقعیت آن لباس در تن ما ندارد. به جز این که در عکس‌ها معمولا کیفیت پایین پارچه و دوخت و تزیینات معلوم نمی‌شود، سایز چینی‌ها هم یک جور متفاوتی است. شرقی‌ها ریزه میزه هستند، دست‌های کوتاهی دارند و خیلی هم لاغرند. با این حساب اگر فقط کمی شکم داشته باشید، یک لباس آستین بلند انتخاب کنید، یا دنبال پالتویی برای روی لباس‌هایتان باشید، احتمالا باید بدهید دخترخاله دبستانی‌تان آن را بپوشد!

 

کفش، اینترنتی؟!

کفش‌ها، به خصوص این دست‌سازهای پارچه‌ای و گل‌گلی خیلی وسوسه برانگیزند. الان هم که فرت و فرت در اینستاگرام ریخته. آدم خیلی دلش می‌خواهد یکی از آن‌ها را بخرد. به خصوص که ارزانند و سایزهای میانی (مثلا ۳۶ و نیم) هم دارند که خیال آدم را راحت کنند. اما من یکی هرگز یک کفش را آنلاین نخواهم خرید. چرا؟ چون خودم در مغازه‌های مختلف از سایز ۳۵ تا ۳۷ را خریده‌ام. قالب‌های کفش‌ها با هم فرق دارند. حتی اگر مثل بعضی‌ها اندازه کف کفش به سانت هم داده شده باشد، باز هم این احتمال هست که کفش یک جای پا را بزند یا پا در کفش لق بزند. اندازه باریکی و پهن بودن بدنه کفش متفاوت است، پنجه پای بعضی‌ها پهن است و بعضی‌ها باریک، اندازه شست پای آدم‌ها با هم فرق دارد و خلاصه احتمال این که کفش را بخرید و استفاده‌اش در حد زینتی بماند، زیاد است.

 

پول من کجا رفت؟

یکی از مشکلات خیلی شایع در خریدهای آنلاین، چه سایت‌ها و چه پیج‌های اینستاگرامی، پول رفته و لباس نیامده است. فروشندگان کالاها، به خصوص آن‌هایی که از برندهای غیرایرانی سفارش می‌دهند، می‌گویند نمی‌توانند ریسک کنند و سفارش را بدهند و بفرستند برای طرف، که حالا شاید سر کار گذاشته باشدشان و پول را هم ندهد و کالا بماند روی دست‌شان. راست هم می‌گویند.

از آن طرف هم زیاد پیش آمده که طرف کالایی را سفارش می‌دهد، پولش را هم می‌پردازد، بعد از چند هفته می‌بیند سایت یا صفحه کلا سرکاری بوده و طرف با گذاشتن چند عکس و چند کاربری تقلبی که قربان صدقه‌اش می‌رفته‌اند، پول همه را برداشته و زده به چاک.

این وسط تنها کاری که می‌شود کرد این است که یا کالایی را بخرید که پولش را هنگام تحویل می‌پردازید. یا سراغ سایت‌های رسمی بروید. مثلا آن‌هایی که درگاه پرداخت رسمی دارند، علامت شاپرک دارند و در فهرست علامت شاپرک هستند. اگر خیلی اصرار دارید که در شرایط پر از ریسک خرید کنید، اقلا سفارش اول‌تان را سنگین ندهید. با چند نفر دیگر که به آن پیج یا سایت سفارش داده‌اند تماس بگیرید و مطمئن شوید که واقعا کالایی در مقابل پول‌شان دریافت کرده‌اند.

 

این هم یک جدول برای این که بدانید چه کالاهایی را می‌شود آنلاین سفارش داد و چه کالاهایی را نباید اینترنتی خرید.

 

جدول خرید اینترنتی

 

ایول!
12

Tags: , , , ,


درباره نویسنده

منصوره مصطفی‌زاده

لباس‌ها برایم مهم هستند. خط دوخت‌شان را می‌بینم. رنگ‌هایشان را حس می‌کنم. پارچه‌هایشان را از دور لمس می‌کنم. به آدم‌ها و لباس‌هایشان نگاه می‌کنم و می‌بینم اغلب اوقات آن چیزی نیستند که دوست داشته‌اند باشند. سعی‌شان را کرده‌اند؛ اما نه خودشان را می‌شناسند، نه لباس‌هایشان را. من دوست دارم این را یاد بگیریم: دیدن واقعیت خودمان را، شناختن جادوی لباس‌ها را، و انتخاب این که با چه جادویی می‌توانیم سیندرلای زندگی‌مان باشیم!



Back to Top ↑